Çrregullimet e ciklit menstrual

Menstruacionet e bollshme

Konsiderohen të bollshme kur ndërhyjnë në jetën e përditshme: ndërrimi shumë i shpeshtë i mbrojtëseve, mpiksje të mëdha ose lodhje. Humbja e gjakut mund të çojë në anemi nga mungesa e hekurit, ndaj kontrollohen hemogramë dhe feritinë. Shkaqet përfshijnë fibroma, polipe, adenomiozë, çrregullime të ovulacionit, tiroide, çrregullime të mpiksjes dhe disa barna; shpesh shkaku nuk gjendet dhe thuhet gjakderdhje funksionale.

Cikli i parregullt dhe amenorrea

Cikli i parregullt shpesh lidhet me mungesë ovulacioni, siç ndodh te sindroma e vezoreve polikistike, te çrregullimet e tiroides (hipotiroidizmi), te rritja e prolaktinës, te stresi, humbja e shpejtë e peshës ose sporti i ekzagjeruar. Mungesa e menstruacioneve kërkon së pari përjashtimin e shtatzënisë. Fillimi i menopauzës para moshës 45 vjeç ose cikli i parregullt pas moshës 40 vjeç gjithashtu vlerësohet.

Ditari i ciklit: çfarë të shënoni dhe si ta interpretoni

Mbajtja e një kalendari menstrual për tre muaj është një nga mjetet më të dobishme për mjekun. Shënoni ditën e parë të çdo gjakderdhjeje, kohëzgjatjen, sasinë (numrin e mbrojtëseve në ditë, madhësinë e mpiksjeve), dhimbjet dhe gjakun jashtë ciklit. Një cikël llogaritet nga dita e parë e një menstruacioni deri në ditën e parë të tjetrit; është normal që të ndryshojë disa ditë nga muaji në muaj, por ndryshimet mbi 7–9 ditë ose cikle më të shkurtra se 21 ose më të gjata se 38 ditë konsiderohen të parregullta. Në adoleshencë, parregullsia në dy vitet e para pas menarkës është e zakonshme sepse boshti hormonal ende piqet.

Menstruacionet konsiderohen të bollshme kur ndërrohet mbrojtësja çdo një deri dy orë, kur ka mpiksje më të mëdha se një monedhë ose kur shfaqet lodhje, marrje mendsh, dhimbje koke ose gulçim, që mund të tregojnë anemi. Dismenorreja primare (dhimbje pa shkak pelvik) shpesh përmirësohet me barna antiinflamatore josteroide të marra në fillim të dhimbjes, nxehtësi lokale dhe aktivitet fizik. Dhimbja që përkeqësohet me kohën, ajo shoqëruar me dhimbje në marrëdhënie ose me mundësi të ulët për shtatzëni mund të tregojë endometriozë, që kërkon vlerësim të specializuar.

Hekuri, stili i jetës dhe kur të kërkoni ndihmë

Menstruacionet e bollshme janë shkaku më i shpeshtë i mungesës së hekurit te gratë në moshë riprodhuese. Simptomat nuk kufizohen te zbehtësia: përfshijnë lodhje, rënie flokësh, ndjenjë ftohtësie, dobësi e prishje të përqendrimit; ndonjëherë mungesa e hekurit shfaqet me feritinë të ulët edhe pa anemi. Marrja e hekurit nga ushqimi (mish, mëlçi, bishtajore) përmirësohet me vitaminë C dhe shoqërohet me shmangien e çajit ose kafesë gjatë vakteve; tabletat e hekurit merren mundësisht çdo ditë të dytë, me stomak bosh ose sipas tolerancës, dhe kontrollohen me analizë pas disa javësh. Vlera e feritinës kërkon rikthim në nivele normale dhe jo thjesht përmirësim të hemoglobinës.

Pesha shumë e ulët, stërvitjet e tepruara, stresi i vazhdueshëm dhe çrregullimet e ushqyerjes mund të ndërpresin ovulacionin dhe menstruacionet, ndërsa mbipesha lidhet me cikle të parregullta te sindroma e vezoreve polikistike. Rikthimi i peshës së shëndetshme dhe aktiviteti i moderuar shpesh e rregullojnë ciklin. Kërkoni vlerësim më të shpejtë nëse menstruacionet mungojnë mbi tre muaj pa shtatzëni, nëse gjakderdhja është e bollshme me shenja anemie, nëse ka gjak pas marrëdhënies ose pas menopauzës, ose nëse ka dhimbje që ju pengon të punoni. Sillni kalendarin dhe analizat e mëparshme.

Vlerësimi dhe trajtimi

Mjeku pyet për modelin e ciklit, ekzaminon dhe kërkon analiza (hemogramë, TSH, prolaktinë, hormone sipas rastit, test shtatzënie). Ekografia pelvike dhe ekzaminimet e tjera gjinekologjike kryhen në një qendër tjetër kur nevojiten, dhe ne interpretojmë rezultatet. Trajtimi varet nga shkaku: korrigjimi i tiroides, terapi hormonale, barna që ulin gjakderdhjen ose ndërhyrje të specializuara. Plotësimi i hekurit trajtohet kur ka mungesë. Mos pranoni “është normale” pa vlerësim kur gjakderdhja ndikon në energjinë ose punën.

Kujdesi në Tirana Polyclinic: ofrojmë konsultë gjinekologjike dhe interpretim të analizave. Kontrollet bëhen çdo 6 muaj deri në një vit ose më shpejt kur mjeku e çmon të arsyeshme.